ΣΑΣ ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΥΓΤΕ, ΜΕΛΟΥΣ ΤΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΤΟΥ ΕΝΩΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΑΘΩΣ Κ ΜΙΚΡΟΜΕΤΟΧΟΥ ΣΤΗ Γ.Σ. ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ Δ. ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ, ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ 2014.
Κύριε Πρόεδρε, κ. Διευθύνοντα, είναι μια ιστορική στιγμή και τα συναισθήματά μου είναι ανάμικτα διότι προσέφερα τις υπηρεσίες που με τίμησαν οι εργαζόμενοι επί 25 χρόνια ως Πρόεδρος του Συλλόγου.
Είναι γνωστό ότι η Γενική Τράπεζα ιδρύθηκε το 1937 ως Τράπεζα Μετοχικού Ταμείου και το 1967 έγινε Εμπορική Τράπεζα, ως Γενική Τράπεζα. Μέχρι το 1979 η Τράπεζά μας ήταν πιο μπροστά και από την Alpha Bank, δυστυχώς όμως και πρέπει να το καταθέσω, οι πολιτικές διαδικασίες έφεραν την Τράπεζα σε αυτό το σημερινό χάλι. Γιατί δε λειτουργούσαν με οικονομικά κριτήρια αλλά λειτουργούσαν με πολιτικά κριτήρια και πώς θα βγουν Βουλευτές κάποιοι εξ αυτών των Προέδρων.
Βεβαίως ήρθε η ταφόπλακα από τη Societe που μας εξαγόρασε τρεις μέρες προ των βουλευτικών εκλογών το 2004, όπου η συγκεκριμένη με μη αναγνωρίσιμο ότι εδώ είναι η Ελλάδα και είναι διαφορετικά τα δεδομένα, προχώρησαν σε μια κατάσταση, έδιωξαν πελατεία και ενώ με την οποιαδήποτε πολιτική παθογένεια είχαμε ένα μερίδιο 2,5%, μας έφτασαν με τους Γάλλους να έχουμε μηδέν με την πολιτική τους.
Το 2012, περί τον Οκτώβριο αναφέρθηκε και από τον όμιλο η εξαγορά της Τράπεζας. Εγώ ως Πρόεδρος και οι συνεργάτες μου στο Προεδρείο χαιρετίσαμε εκείνη την απόφαση και τη χαιρετίσαμε διότι έβγαινε η Τράπεζα από το αδιέξοδο, γιατί οι Γάλλοι θα παρέδιδαν το κλουβί και δε θα ξέραμε που θα βρίσκονταν οι 1.500.
Δεν είχαμε κανένα κέρδος, απλώς ζητήσαμε από τον Πρόεδρο, τον κ. Σάλλα τη διασφάλιση θέσεων εργασίας. Και πραγματικά όπως είπε ο κ. Πρόεδρος, η κουλτούρα της Πειραιώς απέδειξε όλα τα χρόνια, διότι είχαν προηγηθεί και άλλες εξαγορές, της Χίου κτλ. και δεν υπήρξε καμία απόλυση. Όμως είναι λογικό, ο Πρόεδρος του Συλλόγου και όλοι οι εργαζόμενοι να καταθέτουν, γιατί υπάρχει μια αν θέλετε αγωνία από τους υπαλλήλους της Γενικής.
Όταν προχώρησε η όλη διαδικασία και το όραμα του Προέδρου και του ομίλου ότι θα πάμε σε μια Τράπεζα εξειδικευμένη, σε μια Τράπεζα η οποία θα δημιουργήσει κάτι το διαφορετικό, δηλαδή να πάρει όλα τα κόκκινα δάνεια, όχι να τ’ αγοράσει, αλλά να τα διαχειριστεί και θα δημιουργούσε κι άλλες καταστάσεις όπως κ. Διευθύνοντα είναι γνωστό ότι θα διαχειριζόταν μια ομάδα η οποία ήρθε για τις εταιρείες, εκεί που ήταν κόκκινες, αν μπορέσει να τις συμπτύξει, ήταν κάτι καινοτόμο.
Κάτι όμως, ο κ. Διευθύνοντας δεν το είπε ανοιχτά, εγώ όμως θα το πω γιατί έτσι οι ανταγωνιστές μας τραπεζίτες όταν είδαν αυτό το σχέδιο, έκαναν παρεμβάσεις προς τον κ. Προβόπουλο ότι δε μπορεί να προχωρήσει η Γενική με αυτή την διαδικασία, άρα να γίνει εκ των έσω όλες οι Τράπεζες. Δηλαδή προσπάθησαν να κόψουν αυτή την πορεία.
Και ο κ. Προβόπουλος υπάκουσε σ’ αυτά τα κελεύσματα και έστειλε εγκύκλιο και λέει ότι δε μπορούμε να προχωρήσουμε γιατί δε μπορεί να είναι δυο Τράπεζες εμπορικές. Αυτή είναι η αλήθεια και την καταθέτω, την προσωπική μου άποψη. Βεβαίως πολλά μπορούν να έχουν ακουστεί, ότι ξέρετε, μπορεί να μην είχαν οι επενδυτές, εγώ γνωρίζω ότι υπήρχε το ενδιαφέρον των επενδυτών, πολλά μπορεί να έχουν ακουστεί, ότι αν η Τράπεζα προχωρούσε μόνη της θα μπορούσαμε να πληρώσουμε ένα φόρο κάπου 90 εκατομμύρια, όλα αυτά είναι προφάσεις εν αμαρτίαις, είναι προφάσεις εν Κασσιανοίς.
Γιατί θα ήθελαν να προχωρήσει άλλοι τραπεζίτες η Τράπεζά μας διότι ήταν ένα όραμα του Προέδρου, του κ. Σάλλα που θα έδινε και αρκετά χρήματα στον όμιλο αλλά και στη Γενική, που θα είχε συνέπειες και υπέρ των υπαλλήλων.
Βεβαίως, υπήρξε μέχρι το Φεβρουάριο άριστη συνεργασία με τον κ. Καραμούζη, με τις οποιεσδήποτε διαφορετικές απόψεις, εμείς ζητούσαμε βέβαια παραπάνω, ο κ. Καραμούζης ήταν πιο χαμηλά, αλλά όμως θα πρέπει να καταλάβουν κάτι: Ότι σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία που βρίσκεται η οικονομία της Ελλάδος αλλά και οι Τράπεζές μας, να μη μας προσπερνούν οι εξελίξεις.
Δηλαδή να έχουμε πάντα στο μυαλό μας ότι εάν δεν υπάρχει μια σταθερότητα επιχειρηματική, αν δεν υπάρχει επιχείρηση, τότε δε θα υπάρχουν και οι υπάλληλοι. Άρα δε θα υπάρχει και συνδικαλισμός. Είναι σαφέστατο. Γι’ αυτό εμείς πάντοτε κριτικά στηρίζαμε και θα στηρίζουμε την όλη διαδικασία.
Δε θέλω να κουράσω πολύ, είναι σίγουρο όπως αναφέρθηκε ο κ. Διευθύνων περί των προβλέψεων, είχαν κάνει βέβαια οι Γάλλοι ένα σωστό σημείο το οποίο όμως δεν είχε απόλυτα θετική κατάληξη, ναι μεν στις προβλέψεις αλλά κατήγγειλαν δάνεια. Και αυτό το καταθέτω, ο κ. Παπακωνσταντίνου πριν έρθει εδώ ήταν πελάτης στην Τράπεζά μας, από τους καλύτερους. Και σε μια μέρα οι Γάλλοι του είπαν «σήκω φύγε πλήρως». Επειδή το γνωρίζω. Και κάποιοι άλλοι στήριζαν αυτούς του Γάλλους. Είναι αλήθεια.
Το δεύτερο που θέλω να πω: Ο κ. Διευθύνων είπε ότι η απορρόφηση θα γίνει με ό,τι καλύτερο έχει η Γενική Τράπεζα. Έχει το καλύτερο προσωπικό η Γενική Τράπεζα. Και δεν το λέω καθαρά συντεχνιακά. Η αφομοίωση έχει το στοιχείο ότι δεν είμαστε, χωρίς να κατηγορήσω ούτε την Κύπρου κτλ., οι οποίες ενσωματώθηκαν αμέσως. Εδώ και ο κ. Διευθύνων αλλά και τα στελέχη της Πειραιώς, το γνωρίζουν το προσωπικό. Και ασφαλώς θα είναι πιο εύκολη και η αφομοίωση και η θεσμική και η οικονομική ισότητα την οποία πρέπει να έχουμε.
Δεν έχω να πω τίποτε άλλο. Βεβαίως θα μπορούσε να προχωρήσει η Τράπεζα μόνη της, ανεξάρτητη. Εδώ υπήρχαν μετά απ’ όλα αυτά τρεις άξονες: Ο ένας άξονας ήταν να πωληθεί η Τράπεζα κάπου αλλού. Εμείς δεν το θέλουμε αυτό. Ο δεύτερος άξονας ήταν να παραμείνει η Τράπεζα με τη μορφή καθαρά της επενδυτικής, η οποία δε θ’ απασχολούσε από 200 άτομα, 250. Άρα το καλύτερο είναι αυτό που γίνεται σήμερα εφ' όσον δεν προχώρησε το συγκεκριμένο εγχείρημα.
Αυτές είναι οι δικές μου καταθέσεις και αν θέλετε οι προβληματισμοί μου. Είμαι βέβαιος ότι δε θα υπάρξει κανένα πρόβλημα, είμαι βέβαιος ότι όλοι οι υπάλληλοι θα έχουν την αντιμετώπιση, μετά από αξιολόγηση αξιοκρατικά θα τοποθετηθούν εκεί που πρέπει, γιατί το εύρος του ομίλου Πειραιώς είναι πάρα πολύ μεγάλο και μπορεί κάλλιστα μέσα από εκεί αν έχει έναν Διευθυντή να γίνουν δυο Διευθυντές, να γίνουν δυο Υποδιευθυντές.
Άρα να μη χαθεί όχι μόνο καμία θέση εργασίας, που το θεωρούμε standard, αλλά και οι θέσεις ευθύνης. Πραγματικά είμαι συγκινημένος, αν γίνει κάποια έκτακτη συνέλευση για την πλήρη απορρόφηση αλλά σήμερα είναι η τελευταία πράξη της Γενικής Τράπεζας και να είστε σίγουροι, εγώ είμαι βέβαιος ότι θα πάνε όλα καλά και είμαι βέβαιος ότι πράγματι η Τράπεζα αυτή την οποία θα την ενσωματώσουμε, πέραν του συνθήματος που γράφει η Πειραιώς ότι είναι σταθερή γιατί κινείται, εμείς λέμε είναι και σταθερή και δημιουργική γιατί κινείται, γιατί έχει αρχές, γιατί έχει αξίες.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλα τα στελέχη τα οποία συνέβαλλαν και στήριξαν το Σύλλογο και εκείνους με τους οποίους είχαμε άμεση επαφή ως Πρόεδρος, την κα Βλαχάβα, τον κ. Χριστοδούλου και όλους τους άλλους οι οποίοι πράγματι έδειξαν μεγάλη ευαισθησία και αίσθημα ευθύνης. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, κ. Διευθύνοντα, είναι μια ιστορική στιγμή και τα συναισθήματά μου είναι ανάμικτα διότι προσέφερα τις υπηρεσίες που με τίμησαν οι εργαζόμενοι επί 25 χρόνια ως Πρόεδρος του Συλλόγου.
Είναι γνωστό ότι η Γενική Τράπεζα ιδρύθηκε το 1937 ως Τράπεζα Μετοχικού Ταμείου και το 1967 έγινε Εμπορική Τράπεζα, ως Γενική Τράπεζα. Μέχρι το 1979 η Τράπεζά μας ήταν πιο μπροστά και από την Alpha Bank, δυστυχώς όμως και πρέπει να το καταθέσω, οι πολιτικές διαδικασίες έφεραν την Τράπεζα σε αυτό το σημερινό χάλι. Γιατί δε λειτουργούσαν με οικονομικά κριτήρια αλλά λειτουργούσαν με πολιτικά κριτήρια και πώς θα βγουν Βουλευτές κάποιοι εξ αυτών των Προέδρων.
Βεβαίως ήρθε η ταφόπλακα από τη Societe που μας εξαγόρασε τρεις μέρες προ των βουλευτικών εκλογών το 2004, όπου η συγκεκριμένη με μη αναγνωρίσιμο ότι εδώ είναι η Ελλάδα και είναι διαφορετικά τα δεδομένα, προχώρησαν σε μια κατάσταση, έδιωξαν πελατεία και ενώ με την οποιαδήποτε πολιτική παθογένεια είχαμε ένα μερίδιο 2,5%, μας έφτασαν με τους Γάλλους να έχουμε μηδέν με την πολιτική τους.
Το 2012, περί τον Οκτώβριο αναφέρθηκε και από τον όμιλο η εξαγορά της Τράπεζας. Εγώ ως Πρόεδρος και οι συνεργάτες μου στο Προεδρείο χαιρετίσαμε εκείνη την απόφαση και τη χαιρετίσαμε διότι έβγαινε η Τράπεζα από το αδιέξοδο, γιατί οι Γάλλοι θα παρέδιδαν το κλουβί και δε θα ξέραμε που θα βρίσκονταν οι 1.500.
Δεν είχαμε κανένα κέρδος, απλώς ζητήσαμε από τον Πρόεδρο, τον κ. Σάλλα τη διασφάλιση θέσεων εργασίας. Και πραγματικά όπως είπε ο κ. Πρόεδρος, η κουλτούρα της Πειραιώς απέδειξε όλα τα χρόνια, διότι είχαν προηγηθεί και άλλες εξαγορές, της Χίου κτλ. και δεν υπήρξε καμία απόλυση. Όμως είναι λογικό, ο Πρόεδρος του Συλλόγου και όλοι οι εργαζόμενοι να καταθέτουν, γιατί υπάρχει μια αν θέλετε αγωνία από τους υπαλλήλους της Γενικής.
Όταν προχώρησε η όλη διαδικασία και το όραμα του Προέδρου και του ομίλου ότι θα πάμε σε μια Τράπεζα εξειδικευμένη, σε μια Τράπεζα η οποία θα δημιουργήσει κάτι το διαφορετικό, δηλαδή να πάρει όλα τα κόκκινα δάνεια, όχι να τ’ αγοράσει, αλλά να τα διαχειριστεί και θα δημιουργούσε κι άλλες καταστάσεις όπως κ. Διευθύνοντα είναι γνωστό ότι θα διαχειριζόταν μια ομάδα η οποία ήρθε για τις εταιρείες, εκεί που ήταν κόκκινες, αν μπορέσει να τις συμπτύξει, ήταν κάτι καινοτόμο.
Κάτι όμως, ο κ. Διευθύνοντας δεν το είπε ανοιχτά, εγώ όμως θα το πω γιατί έτσι οι ανταγωνιστές μας τραπεζίτες όταν είδαν αυτό το σχέδιο, έκαναν παρεμβάσεις προς τον κ. Προβόπουλο ότι δε μπορεί να προχωρήσει η Γενική με αυτή την διαδικασία, άρα να γίνει εκ των έσω όλες οι Τράπεζες. Δηλαδή προσπάθησαν να κόψουν αυτή την πορεία.
Και ο κ. Προβόπουλος υπάκουσε σ’ αυτά τα κελεύσματα και έστειλε εγκύκλιο και λέει ότι δε μπορούμε να προχωρήσουμε γιατί δε μπορεί να είναι δυο Τράπεζες εμπορικές. Αυτή είναι η αλήθεια και την καταθέτω, την προσωπική μου άποψη. Βεβαίως πολλά μπορούν να έχουν ακουστεί, ότι ξέρετε, μπορεί να μην είχαν οι επενδυτές, εγώ γνωρίζω ότι υπήρχε το ενδιαφέρον των επενδυτών, πολλά μπορεί να έχουν ακουστεί, ότι αν η Τράπεζα προχωρούσε μόνη της θα μπορούσαμε να πληρώσουμε ένα φόρο κάπου 90 εκατομμύρια, όλα αυτά είναι προφάσεις εν αμαρτίαις, είναι προφάσεις εν Κασσιανοίς.
Γιατί θα ήθελαν να προχωρήσει άλλοι τραπεζίτες η Τράπεζά μας διότι ήταν ένα όραμα του Προέδρου, του κ. Σάλλα που θα έδινε και αρκετά χρήματα στον όμιλο αλλά και στη Γενική, που θα είχε συνέπειες και υπέρ των υπαλλήλων.
Βεβαίως, υπήρξε μέχρι το Φεβρουάριο άριστη συνεργασία με τον κ. Καραμούζη, με τις οποιεσδήποτε διαφορετικές απόψεις, εμείς ζητούσαμε βέβαια παραπάνω, ο κ. Καραμούζης ήταν πιο χαμηλά, αλλά όμως θα πρέπει να καταλάβουν κάτι: Ότι σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία που βρίσκεται η οικονομία της Ελλάδος αλλά και οι Τράπεζές μας, να μη μας προσπερνούν οι εξελίξεις.
Δηλαδή να έχουμε πάντα στο μυαλό μας ότι εάν δεν υπάρχει μια σταθερότητα επιχειρηματική, αν δεν υπάρχει επιχείρηση, τότε δε θα υπάρχουν και οι υπάλληλοι. Άρα δε θα υπάρχει και συνδικαλισμός. Είναι σαφέστατο. Γι’ αυτό εμείς πάντοτε κριτικά στηρίζαμε και θα στηρίζουμε την όλη διαδικασία.
Δε θέλω να κουράσω πολύ, είναι σίγουρο όπως αναφέρθηκε ο κ. Διευθύνων περί των προβλέψεων, είχαν κάνει βέβαια οι Γάλλοι ένα σωστό σημείο το οποίο όμως δεν είχε απόλυτα θετική κατάληξη, ναι μεν στις προβλέψεις αλλά κατήγγειλαν δάνεια. Και αυτό το καταθέτω, ο κ. Παπακωνσταντίνου πριν έρθει εδώ ήταν πελάτης στην Τράπεζά μας, από τους καλύτερους. Και σε μια μέρα οι Γάλλοι του είπαν «σήκω φύγε πλήρως». Επειδή το γνωρίζω. Και κάποιοι άλλοι στήριζαν αυτούς του Γάλλους. Είναι αλήθεια.
Το δεύτερο που θέλω να πω: Ο κ. Διευθύνων είπε ότι η απορρόφηση θα γίνει με ό,τι καλύτερο έχει η Γενική Τράπεζα. Έχει το καλύτερο προσωπικό η Γενική Τράπεζα. Και δεν το λέω καθαρά συντεχνιακά. Η αφομοίωση έχει το στοιχείο ότι δεν είμαστε, χωρίς να κατηγορήσω ούτε την Κύπρου κτλ., οι οποίες ενσωματώθηκαν αμέσως. Εδώ και ο κ. Διευθύνων αλλά και τα στελέχη της Πειραιώς, το γνωρίζουν το προσωπικό. Και ασφαλώς θα είναι πιο εύκολη και η αφομοίωση και η θεσμική και η οικονομική ισότητα την οποία πρέπει να έχουμε.
Δεν έχω να πω τίποτε άλλο. Βεβαίως θα μπορούσε να προχωρήσει η Τράπεζα μόνη της, ανεξάρτητη. Εδώ υπήρχαν μετά απ’ όλα αυτά τρεις άξονες: Ο ένας άξονας ήταν να πωληθεί η Τράπεζα κάπου αλλού. Εμείς δεν το θέλουμε αυτό. Ο δεύτερος άξονας ήταν να παραμείνει η Τράπεζα με τη μορφή καθαρά της επενδυτικής, η οποία δε θ’ απασχολούσε από 200 άτομα, 250. Άρα το καλύτερο είναι αυτό που γίνεται σήμερα εφ' όσον δεν προχώρησε το συγκεκριμένο εγχείρημα.
Αυτές είναι οι δικές μου καταθέσεις και αν θέλετε οι προβληματισμοί μου. Είμαι βέβαιος ότι δε θα υπάρξει κανένα πρόβλημα, είμαι βέβαιος ότι όλοι οι υπάλληλοι θα έχουν την αντιμετώπιση, μετά από αξιολόγηση αξιοκρατικά θα τοποθετηθούν εκεί που πρέπει, γιατί το εύρος του ομίλου Πειραιώς είναι πάρα πολύ μεγάλο και μπορεί κάλλιστα μέσα από εκεί αν έχει έναν Διευθυντή να γίνουν δυο Διευθυντές, να γίνουν δυο Υποδιευθυντές.
Άρα να μη χαθεί όχι μόνο καμία θέση εργασίας, που το θεωρούμε standard, αλλά και οι θέσεις ευθύνης. Πραγματικά είμαι συγκινημένος, αν γίνει κάποια έκτακτη συνέλευση για την πλήρη απορρόφηση αλλά σήμερα είναι η τελευταία πράξη της Γενικής Τράπεζας και να είστε σίγουροι, εγώ είμαι βέβαιος ότι θα πάνε όλα καλά και είμαι βέβαιος ότι πράγματι η Τράπεζα αυτή την οποία θα την ενσωματώσουμε, πέραν του συνθήματος που γράφει η Πειραιώς ότι είναι σταθερή γιατί κινείται, εμείς λέμε είναι και σταθερή και δημιουργική γιατί κινείται, γιατί έχει αρχές, γιατί έχει αξίες.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλα τα στελέχη τα οποία συνέβαλλαν και στήριξαν το Σύλλογο και εκείνους με τους οποίους είχαμε άμεση επαφή ως Πρόεδρος, την κα Βλαχάβα, τον κ. Χριστοδούλου και όλους τους άλλους οι οποίοι πράγματι έδειξαν μεγάλη ευαισθησία και αίσθημα ευθύνης. Ευχαριστώ.
Το μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας
&
Ιδρυτής της παράταξης του Ενωτικού Συλλόγου
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΟΓΗΡΟΣ
